Reisverslag Werkgroep Oost-Europa

Gepubliceerd 3 juni 2015 door Webmaster in Diaconie

Hulp aan Roemeniё nog steeds bittere noodzaak

Opnieuw is een hulptransport van Stichting Werkgroep Oost-Europa Vriezenveen met open armen ontvangen in Roemenië. Gedurende deze reis is duidelijk gebleken dat hulp aan dit land nog steeds bittere noodzaak is. Rond de ‘grote’ steden is voldoende ontwikkeling te zien, maar wie wat verder rijdt en kijkt, ervaart dat zeker op het platteland en dus in de kleine dorpen velen maar net het hoofd boven water kunnen houden. Echter ook in de wat grotere steden zijn er nog teveel bevolkingsgroepen, die alleen met hulp van anderen een nog enigszins menswaardig bestaan hebben. Met name de kerken laten hun barmhartigheid zien en daarom is het goed dat de Werkgroep Oost-Europa juist met hen en hun predikanten contacten onderhoudt.

IMG_0930Er zijn in Roemenië nog veel te veel schrijnende gevallen en dus is iedere hulp in deze situaties meer dan welkom. De dankbaarheid in de Roemeense ogen spreekt boekdelen en de warmte, waarmee het drietal Nederlanders op de hulpadressen werd ontvangen, vertelt meer dan duizend woorden. Jan Zomer, Henk Nieuwerth en Peter Baanstra reisden met een bus en aanhanger vol hulpgoederen af naar dit voormalige Oostblokland. De eerste ‘halte’ in Roemenië betrof het dorpje Martiseni waar het gezelschap hartelijk ontvangen werd door het domineesechtpaar en hun twee zoontjes. Bij het lossen van de aanhanger gaven ook de dorpelingen en de blijk van hun dankbaarheid door flink aan te pakken, waardoor de aanhanger binnen de kortste keren ontdaan werd van de inhoud. De goederen kregen een plek en de volgende dag, na het bijwonen van de zondagse eredienst, ervaarden de drie Hollandse mannen, hoe blij de Hongaarse Roemen waren met deze vorm van hulp. Hun dankbaarheid vertaalde zich in heerlijke koeken, drinken, een stevige handdruk of innige omhelzing. In deze bergachtige omgeving kon op deze zonnige zondagmiddag nog even heerlijk worden gewandeld. De bergweiden stonden vol met bloemenpracht en de lentegeluiden van de vogels zorgden voor een passend decor.

IMG_1009De volgende dag nam het drietal afscheid van hun gastgezin om voor een relatief korte rit af te reizen naar Ighiu-Ulies (Ege). Ook hier weer een warm welkom met een smakelijke kop koffie en uiteraard zat er weer iets lekkers bij. Bela heeft in Ege al zijn kassen en stukjes grond laten zien, waarop hij dit jaar het nodige hoopt te verbouwen en vooral te kunnen oogsten. Water, water, water… Dat is bij hem en zijn jongens de onzekere factor. De knapen, waarover Bela zich ontfermd heeft, lieten een positieve indruk achter. Ze werkten hard, zaten ’s avonds gezellig mee te kletsen en voelen zich echt thuis bij Bela. De volgende dag reisde het gezelschap af naar Targu Mures om daar bij Elöd en Katinka Dénes een prachtig elektronisch orgel met twee klavieren af te leveren en dozen met incontinentiemateriaal. Daar nog het ‘schooltje’ voor naschoolse opvang bezichtigd en ervaren hoe hard dit echtpaar werkt om de schrijnende gevallen in deze stad de helpende hand te bieden, maar ook hoe ze jongeren op creatieve wijze weten te motiveren en een veilige plek te bieden. De kop koffie en de lunch bij de contactpersoon Zsofie Nagy versterkte nogmaals het gevoel dat je, ondanks de afstand van ruim 2000 kilometer, een tweede thuis hebt gevonden in Roemenië. Wat een hartelijkheid, wat een gastvrijheid. Met meer dan een voldaan gevoel vertrokken Henk, Jan en Peter uit Targu Mures, op weg naar hun vaderland om daar na een voorspoedige terugreis weer veilig op het eindstation aan te komen. Uit alles blijkt maar weer eens hoe belangrijk het is om hulp te blijven bieden, zodat in het leven van de allerarmsten in dit voormalige Oostblokland een klein beetje zon mag schijnen. Die ‘zonnestralen’ blijven bitterhard nodig!

Geen reacties op “Reisverslag Werkgroep Oost-Europa”

Reactieformulier is gesloten