Ontmoetingen in Roemenië in de herfstvakantie

Gepubliceerd 3 november 2014 door Webmaster in Diversen

“Na 21 jaar reiservaring in de Werkgroep Oost-Europa en na 4 jaar niet gereisd te hebben mochten wij, op eigen verzoek, wederom een reis meemaken naar oude bekenden in Roemenië.

Vrijdagmorgen vanuit Vriezenveen vertrokken en zondagmiddag kwamen we bij het eerste contactadres in Mateseni aan, met twee overnachtingen onderweg. Gelijk bij binnenkomst van Roemenië valt op dat de grensovergang normaal verloopt zoals bij andere grensoverschrijdingen. Het totale wagenpark is vernieuwd. We zien geen Dacia 12 meer rijden, maar West-Europese en Japanse automerken. De smerige slechttrekkende en ronkende vrachtwagens zijn niet meer aanwezig. Vanaf Cluj naar Turda ligt een spiksplinternieuwe autobaan van 50 km. Echter nog zonder parkeerplaatsen en tankstations. Deze nieuwe stations zien we wel opvallend veel aan de buitenrand van de plaatsen waar we doorheen komen. De prijzen van diesel en benzine zijn vergelijkbaar met onze prijzen. Ons wordt verteld dat het gemiddelde salaris € 300 per maand is. Dit gegeven roept bij ons vele vraagtekens op.

De doorgaande wegen kunnen als normaal bestempeld worden. Zodra je deze verlaat merk je een negatieve verandering.
Langs de wegen verrijst de ene winkel en restaurant na de andere. Lidl, Kaufland, Auchan, McDonalds zien we regelmatig opdoemen. In het winkelcentrum van Tirge Mures is alles te koop. De stadsbussen zien er fris en vrolijk gekleurd uit. Feestelijk aandoend zijn ook de parkjes met volop bloeiende bloemen. Het huisvuil wordt gescheiden en overal staan prullenbakken. Een grote vooruitgang bij jaren geleden. De mobiele telefoon ontbreekt ook hier niet. Let wel: dit is de buitenkant van wat we zien. Schrijnend leed zal hier ook zeker geleden worden.

Tegenstrijdig met het voorgaande zijn de bezoeken aan de contactadressen in de afgelegen dorpjes. Hier lijkt de tijd stil te staan. Mateseni, Ege en Leordeni, zijn de laatste jaren regelmatig bezocht door de werkgroep. Al wandelend door de dorpen vertellen de contactpersonen dat de jeugd wegtrekt naar de grote steden en zelfs naar het buitenland voor werk. Ouderen blijven eenzaam achter en na hun dood blijft het huis onbewoond achter. Trieste ervaring.

Baktai Bela, al 25 jaar bekend bij de werkgroep, klaagt over te weinig water in de waterputten. Er is geen waterleiding. Zodoende kunnen zijn groentetuinen niet begoten worden met als gevolg dat de opbrengst ver achter blijft bij de verwachtingen. Groenten worden verkocht op de markten in omliggende dorpen. Bela begeleidt lichtverstandelijk gehandicapte jongeren in het dorp Ege.

In Tirge Mures bezoeken we een buitenschoolse opvang. Veel leerlingen o.l.v. leerkrachten maken hier hun vele huiswerk omdat ouders niet in de gelegenheid zijn te helpen vanwege te drukke werkzaamheden elders of omdat men analfabeet is. Kinderen ontvangen hier ook een maaltijd. Enkele zigeunerkinderen worden hier ook opgemerkt. De werkgroep ondersteunt dit project met financiële middelen en probeert de wensen van deze opvangplek in te willigen.
De contactpersonen blijven om hulpgoederen vragen om op die manier geld uit te sparen voor eten/drinken en de opvoeding van de kinderen.

Het weer was tijdens ons bezoek bijzonder mooi. Het nodigde uit om wandelingen in de dorpen en op de heuvels te maken. De fraaie herfsttinten maakten het sombere leven in de dorpen mooi.”

Jan Zomer, Ria en Gerrit Lemans

Geen reacties op “Ontmoetingen in Roemenië in de herfstvakantie”

Reactieformulier is gesloten